EF Hikayeleri: İsviçre'den Giorgia EF Münih'te
![EF Hikayeleri: İsviçre'den Giorgia EF Münih'te](https://a.storyblok.com/f/112937/568x464/22e8c2d10f/chi-test.jpg/m/620x0/filters:quality(70)/)
Münih'teki deneyimime EF okulu ile başlamaya karar vermek şimdiye kadar yaptığım en iyi seçimlerden biriydi.
Her şey 'bakalım ne olacak' diye başladı ve şimdi, dil eğitimimin bitmesine bir ay kala, bunun gerçekten bir sürpriz olduğunu fark ettiğimi söylemeliyim; böyle deneyimlerin iz bıraktığını biliyordum ama bu kadar derin olacağını düşünmemiştim.
Bu tür bir maceraya atılmak her zaman hayalim olmuştur ve dilleri sevdiğim için üç aylık yoğun Almanca eğitimini üç aylık bir stajla birleştirerek denemeye karar verdim. Bu deneyimi paylaştığım bir arkadaşımla birlikte Kanton'un Dil ve Staj Ofisi'ne gittim. Birkaç görüşmeden sonra gideceğimiz yer olarak Münih'i seçtik. Bu yer Kanton'un programı için tamamen yeniydi, tıpkı EF okulu ile işbirliğinin önceden planlanmamış olması gibi.
Beni altı ay boyunca misafir edecek olan ailenin evine vardığım ilk günü hatırlıyorum. Bana eşlik etmeye ve şehri ziyaret etme fırsatını değerlendirmeye karar veren ailem ve erkek kardeşimle birlikteydim. Ev sahibi ailemle (Gastfamilie) tanışacağım için oldukça heyecanlıydım ama bir o kadar da meraklıydım. En başından itibaren onlarla rahat hissettim ve harika bir ilişki kurdum.
Bina Münih'in ana istasyonlarından birinin yakınında bulunuyordu. Pratikte şehir merkezinde yaşıyordum ve bu açıdan çok şanslıydım. Daire beşinci ve en üst kattaydı, asansör yoktu. Dört valizimi beş kat merdiven çıkmamız gerektiğini fark ettiğinde babamın yüzündeki ifadeyi unutamıyorum!
Ama en komik an, annem ve ben kapının eşiğindeyken geldi ve ev sahibi babam bizi içeri almak istemedi. Annem hemen ayakkabılarımızı çıkarmamız gerektiğini düşündü. Ancak gerçek sebep çok farklıydı... Bayern Münih'ten aldığım çanta. Rakip takım Münih 1860'ın taraftarıydı.
Kaldığım süre boyunca o çanta odamda durdu ve ne zaman gözüne ilişse dalga geçiyordu. Bunu düşündükçe hala gülüyorum!
İlk hafta biraz kafam karışmıştı ama ikinci haftadan itibaren şehri ve okulda diğer öğrenciler ve öğretmenlerle yaratılan atmosferi sevmeye başladım. Okulun nispeten küçük olması nedeniyle çok ailevi bir havası vardı. Bu, harika ilişkiler kurmamı sağladı ve zaman içinde iletişimde kalacağımdan emin olduğum harika arkadaşlar edindim.
EF okulunun beni etkileyen benzersiz bir yönü, öğrencilerin öğretmenlere, müdüre ve tüm EF personeline gayri resmi bir şekilde hitap edebilmeleriydi. Sınıflarda ve koridorlarda hissettiğiniz aile ortamına katkıda bulunduğunu düşündüğüm için bunu şahsen takdir ettim.
İlk üç ay boyunca staj için hazırlık kursuna katıldım. Küçük bir öğrenci grubuyla yapılan ilginç bir kurstu ve bana çalışma ortamıyla ilgili terimleri ve kelimeleri öğrettiği için özellikle yardımcı oldu. Birkaç hazırlık dersinden sonra okulun satış ofisiyle bir görüşme yaptım ve Kasım ayında yine EF ile iş macerama başladım.
Kendimi hemen çok rahat hissettim, çevreye ve iş arkadaşlarıma uyum sağladım. Çalışma ritmine alışık olmadığım için başlangıç zorlayıcı olsa da, staj profesyonel dünyadaki ilk adımlarımı atmama yardımcı oldu. Geleceğim için faydalı olacak çeşitli beceriler edindiğime inanıyorum. EF satış ofisinde çalışmak, okulla iletişim halinde olmamı ve sık sık pratik destek sağlamamı sağladı; örneğin tüm yeni öğrencileri personelle birlikte karşılamak, onlara bilgi vermek, fotoğraf çekmek ve şehir turunda onlara rehberlik etmek zorunda kaldım.
Herkese benimki gibi bir deneyim yaşamalarını ve yeni gerçeklikler ve kültürler keşfetmelerini tavsiye ederim. Evden ayrılmak, ülke değiştirmek, dünyanın her yerinden insanlarla tanışmak, dil becerilerini geliştirmek ve daha sonra edinilen dilsel ve mesleki bilgileri uygulamak bizi içsel olarak bile zenginleştirir.
Münih'te geçirdiğim bu altı ayı her zaman hatırlayacağım. Şimdi, San Diego'da bir kez daha kalmayı dört gözle bekliyorum ve nasıl geçeceğini çok merak ediyorum.